Wie een gastartikel inkoopt, denkt na over het domein, de prijs, de anchor text en de doelpagina. Over de opmaak van de tekst zelf denkt bijna niemand na. Dat blijkt uit onze eigen cijfers: van de 515 gepubliceerde betaalde plaatsingen in het SEOLinker-netwerk heeft 42 procent geen enkele tussenkop. Geen H2, geen H3, alleen lopende alinea's achter elkaar.
Tien jaar geleden had dat weinig uitgemaakt. Een link is een link, en Google leest de hele pagina. Vandaag ligt dat anders. Zoekmachines en AI-assistenten lezen een pagina niet meer van boven naar beneden. Ze hakken hem in stukken, beoordelen elk stuk apart en citeren het beste fragment. Een artikel zonder koppen levert precies één stuk op: het hele ding. En dat is te groot om te citeren.
Wat 515 betaalde plaatsingen laten zien over structuur
Ruim vier op de tien betaalde plaatsingen bestaat uit lopende tekst zonder enige kop, lijst of tabel. Dat komt uit de aangeleverde tekst van alle afgeronde plaatsingen in het netwerk.
- 297 van de 515 artikelen (58 procent) bevat minstens één tussenkop. De overige 218 artikelen bestaan volledig uit lopende tekst.
- 95 artikelen (18 procent) bevatten een opsomming, met bullets of genummerd.
- 86 artikelen (17 procent) bevatten een tabel.
- 124 artikelen (24 procent) zijn één kaal tekstblok: geen kop, geen lijst, geen tabel, niets.
- De gemiddelde tekst telt 3.399 tekens, ongeveer 550 woorden.
Interessanter dan de losse percentages is het verband met lengte. Van de 154 kortste artikelen, allemaal onder de 400 woorden, hebben er precies vier een tussenkop. Bij de 37 artikelen boven de 1.000 woorden hebben er 35 wel een kopstructuur. Kort en ongestructureerd gaan hand in hand: wie snel een tekst rond een link in elkaar zet, levert een blokje proza aan en klaar.
Die 400-woordenblokjes zijn dus dubbel kwetsbaar. Ze zijn te kort om een compleet antwoord te bevatten en tegelijk te ongestructureerd om er een fragment uit te lichten. Je betaalt voor een plaatsing die alleen nog als kale link telt.
Waarom knipt een AI-antwoord juist een sectie uit
Een AI-antwoord knipt een sectie uit omdat het model niet met pagina's werkt, maar met passages. Zowel Google als de grote taalmodellen splitsen een pagina in fragmenten, scoren die fragmenten los van elkaar op relevantie voor de vraag, en tonen het sterkste fragment. Waar die knip valt, bepaalt jouw HTML. Koppen, alineagrenzen en lijsten zijn de natuurlijke scheidslijnen.
Search Engine Land publiceerde in juli 2026 een analyse van 15,7 miljoen citaties uit Google AI Mode. Daaruit komen drie cijfers die je briefing zouden moeten sturen:
- De mediaan van een uitgelicht fragment is 117 woorden. Geen losse zin, maar een compleet antwoord van een paar zinnen.
- 80 procent van de uitgelichte passages zet het antwoord in de eerste zin van de sectie.
- Ongeveer 85 procent van de fragmenten is volledig zelfstandig leesbaar, zonder de omringende tekst.
Passages met een vraag erboven worden bovendien ongeveer twee keer zo vaak hergebruikt als passages zonder. Van de fragmenten die herhaaldelijk werden geciteerd had 48 procent een vraaggestuurde opzet, tegenover 22 procent bij eenmalig gebruikte fragmenten.
Vertaal dat naar een gastartikel van 550 woorden zonder koppen. Er is geen sectie van 117 woorden die zelfstandig een vraag beantwoordt. Er is geen kop die zegt waar het fragment over gaat. Het model kan er niets uit knippen zonder de context te verliezen, dus knipt het ergens anders, bij een concurrent die het wel netjes heeft opgeschreven. De bredere aanpak daarachter staat uitgelegd op onze pagina over AEO en het directe antwoord in Google.
Geldt dit ook voor gewone zoekresultaten?
Ja, en al veel langer. Google haalt featured snippets uit stukken tekst die zelfstandig een vraag beantwoorden, en de documentatie van Google Search Central is daar duidelijk over: er verschijnt alleen een snippet als er genoeg samenhangende tekst is om iets bruikbaars te tonen. Dezelfde opmaak die je in een AI-antwoord laat belanden, helpt je aan een snippet in de klassieke resultaten. Je hoeft niet te kiezen.
Welke formats worden het vaakst geciteerd
Gestructureerde formats winnen het van lopend proza. Wix Studio AI Search Lab analyseerde in maart 2026 ruim een miljoen citaties uit 75.000 AI-antwoorden en vond dat listicles met 21,9 procent de meest geciteerde vorm zijn, gevolgd door gewone artikelen met 16,7 procent en productpagina's met 13,7 procent. Samen goed voor iets meer dan de helft van alle citaties.
Dat betekent niet dat je elk gastartikel als "zeven tips voor" moet aanleveren. Het betekent wel dat de onderdelen die een listicle sterk maken, namelijk expliciete kopjes per punt en scanbare opsommingen, ook in een gewoon artikel horen. In ons netwerk bevat maar 18 procent van de plaatsingen een opsomming. Dat is een goedkope winst die vrijwel niemand pakt.
Let wel op de balans. Een tekst die alleen uit bullets bestaat, geeft een model niets om te citeren behalve losse flarden. De combinatie werkt: een kop die de vraag stelt, een alinea van rond de honderd woorden die hem beantwoordt, en pas daarna de opsomming met de details. In onze data heeft slechts 17 procent van de plaatsingen die combinatie van kop plus lijst.
Hoe lever je een gastartikel aan dat wel uitgeknipt wordt
Begin bij de vragen, niet bij het zoekwoord. Schrijf de drie tot vijf vragen op die je doelgroep letterlijk stelt rond het onderwerp, en maak van elke vraag een sectie. Concreet:
- Zet minstens drie H2-koppen in de tekst, ook bij 500 woorden. Twee ervan formuleer je als vraag, dus "Wat kost een dakkapel in 2026" in plaats van "De kosten van een dakkapel".
- Beantwoord de vraag in de eerste zin onder de kop. Geen inleiding, geen aanloop. Het antwoord eerst, de onderbouwing daarna.
- Houd elke sectie tussen de 75 en 150 woorden zelfstandig leesbaar. Herhaal het onderwerp in de sectie zelf, zodat het fragment ook zonder de rest van de pagina klopt. Vermijd verwijzingen als "zoals hierboven beschreven".
- Voeg één opsomming of tabel toe met concrete gegevens: prijzen, stappen, criteria. Zet er een korte tekstuele samenvatting onder voor modellen die tabellen slecht verwerken.
- Noem je merknaam voluit in dezelfde alinea als de link. Een naakte anchor levert een verwijzing op zonder dat iemand onthoudt van wie de tekst was.
- Schrijf 700 tot 900 woorden in plaats van 400. Dat past bij alle prijsklassen in het netwerk en geeft je genoeg ruimte voor drie echte secties.
Deze zes punten kosten je een half uur extra per artikel. Ze veranderen niets aan de prijs van de plaatsing en niets aan het domein waarop je publiceert. Ze veranderen wel of het stuk tekst waar jouw link in staat, herbruikbaar is voor de systemen die inmiddels het grootste deel van de zoekresultaten vullen.
Wat je in de briefing aan de uitgever zet
Zet vijf harde opmaakeisen in de briefing, want dat is de enige plek waar je dit nog stuurt als de uitgever of een tekstschrijver de tekst maakt. De meeste briefings die wij voorbij zien komen bevatten een onderwerp, een anchor, een URL en een woordenaantal. Dat is te weinig.
Voeg deze regels toe:
- Minimaal drie H2-koppen, waarvan twee als vraag geformuleerd.
- Antwoord in de eerste zin onder elke kop.
- Eén opsomming met minstens vier concrete punten.
- De merknaam voluit in de alinea waar de link staat.
- Geen verwijzingen naar andere delen van het artikel.
Vraag daarnaast om de link niet in de eerste of de laatste alinea te zetten, maar in een inhoudelijke sectie halverwege. Een link in de slotalinea leest voor elk systeem als een afsluitende plug, terwijl een link midden in een antwoord onderdeel is van de inhoud. Dat sluit aan bij wat we eerder schreven over hoe je anchor text kiest zonder je linkprofiel te belasten.
Waar dit misgaat bij bestaande plaatsingen
Bij artikelen die al live staan kun je meestal niets meer wijzigen, en dat hoeft ook niet altijd. Een bestaande plaatsing doet zijn werk als klassieke autoriteitslink, ongeacht de opmaak. Het punt is dat je er een tweede opbrengst uit misloopt.
Praktisch: loop je laatste tien plaatsingen langs en tel hoeveel ervan een tussenkop hebben. Staat die teller onder de vijf, dan zit je op het netwerkgemiddelde en laat je citaties liggen. Bij plaatsingen van de afgelopen maanden kun je de uitgever vaak nog vragen om koppen toe te voegen; dat is een kleine ingreep die zelden geweigerd wordt en die de pagina ook voor de uitgever beter maakt.
Bij nieuwe bestellingen is het simpeler. Je stuurt de tekst zelf aan. En als je toch de moeite neemt om na te denken over welke pagina je linkdoel wordt, dan is de opmaak van de tekst eromheen dezelfde soort keuze: klein, gratis, en bepalend voor wat je overhoudt.
De vier dingen die je bij je volgende plaatsing anders doet
Vier ingrepen maken het verschil: koppen vooraf schrijven, het antwoord in de eerste zin zetten, een opsomming met echte gegevens toevoegen en de tekst verdubbelen naar 800 woorden. Structuur is het goedkoopste onderdeel van een gastartikel en tegelijk het meest verwaarloosde. Koop je morgen een plaatsing in, doe dan dit:
- Schrijf drie H2-koppen voordat je de tekst schrijft. Twee als vraag. Ze vormen het skelet en dwingen je in secties te denken in plaats van in een lap tekst.
- Zet het antwoord in de eerste zin van elke sectie en houd de sectie rond de honderd woorden. Dat is het formaat dat AI Mode aantoonbaar het vaakst uitknipt.
- Voeg één opsomming toe met echte gegevens. Vier op de vijf plaatsingen in ons netwerk hebben er geen, dus dit onderscheidt je meteen van de rest van de voorraad.
- Ga van 400 naar 800 woorden. De extra 400 woorden kosten je geen euro extra bij de plaatsing en zijn het verschil tussen een tekst met een link erin en een tekst die zelfstandig een vraag beantwoordt.
Wil je verder lezen over hoe zo'n zelfstandig leesbaar tekstblok er precies uitziet, dan staat dat uitgewerkt in ons artikel over de antwoordalinea die AI-systemen citeren. De cijfers in dit stuk komen uit onze eigen netwerkdata over 515 gepubliceerde plaatsingen, gemeten in augustus 2026.
