Van de 571 ankerteksten die klanten in het SEOLinker-netwerk in hun gastartikel lieten zetten, deelt 35,2 procent minstens een woord met de titel van het artikel waarin die link staat. Bij de rest komt geen enkel woord uit de ankertekst terug in de kop erboven. De link zelf mankeert niets. Hij staat in de lopende tekst, hij is volgbaar, hij wijst naar de juiste pagina. Alleen gaat het artikel eromheen over iets anders.
Op artikelniveau is het beeld nog scherper. Van de 383 gepubliceerde gastartikelen met een tekstlink zijn er 220 waarin geen enkel woord uit welke ankertekst dan ook terugkomt in de eigen titel. Bijna zes op de tien plaatsingen dragen een link die thematisch losstaat van het stuk waarin hij is gezet.
Wat we precies gemeten hebben
De meting loopt over alle 546 plaatsingen die tussen maart 2024 en september 2026 in het netwerk live zijn gegaan. Daarvan bevatten er 427 minstens een link in de artikeltekst, samen goed voor 669 links. Uit die 669 vielen er 87 af omdat de ankertekst een kale URL is, en een handvol omdat het anker alleen uit stopwoorden bestaat. Wat overblijft zijn 571 ankerteksten van echte woorden, verdeeld over 383 artikelen.
Per anker is gekeken of minstens een inhoudswoord uit de ankertekst ook voorkomt in de titel van het gastartikel, in een tussenkop, of alleen ergens in de lopende tekst. Woorden korter dan vier letters en gangbare stopwoorden tellen niet mee, en samenstellingen met een koppelteken worden gesplitst. De verdeling:
- 35,2 procent (201 ankers) deelt een woord met de titel van het artikel.
- 13,0 procent (74 ankers) komt niet in de titel voor, maar wel in een tussenkop.
- 51,8 procent (296 ankers) komt alleen ergens in de lopende tekst terug.
Die laatste groep is de interessante. Het onderwerp van je link wordt in het artikel wel genoemd, maar het is nergens het onderwerp van een sectie. Het staat in een zin, en die zin is de enige plek in het hele stuk waar het thema opduikt.
Woordoverlap is een grove maat, dat moet erbij. Een artikel over daklekkage en een anker over dakdekker in Breda delen geen woord van vier letters of langer, maar horen thematisch prima bij elkaar. Omgekeerd kan een gedeeld woord puur toeval zijn. De meting overschat de mismatch op sommige plekken en onderschat hem op andere. Waar het om gaat is de orde van grootte, en die is niet subtiel: de meerderheid van de ingekochte links zit in een stuk dat het onderwerp van die link nooit tot onderwerp maakt.
Het verschil per niche
Uitgesplitst naar de niche van de blog is de spreiding groot. Het percentage hieronder is het aandeel artikelen waarin minstens een ankerwoord in de eigen titel terugkomt, met tussen haakjes het aantal gemeten artikelen:
- Vrouwen: 59,0 procent (39)
- Interieur: 46,8 procent (141)
- Geld: 44,2 procent (52)
- Mannen Lifestyle: 37,7 procent (77)
- Gezondheid: 35,3 procent (17)
- Auto: 13,3 procent (30)
Auto springt eruit. Van de dertig gemeten autoartikelen zijn er vier waarin een ankerwoord in de titel terugkomt. De overige 26 zijn algemene stukken over rijden, onderhoud of op reis gaan, met daarin een link die een ander onderwerp aansnijdt. Interieur is de drukste inkoopniche van het netwerk en zit met 46,8 procent nog het dichtst bij de helft, wat waarschijnlijk komt doordat de producten in die hoek vanzelf in de tekst passen.
Waarom kijkt Google naar het artikel en niet alleen naar de link?
Omdat een link zonder context weinig zegt. Google schrijft het zelf in zijn documentatie over links: goede ankertekst is beschrijvend, redelijk beknopt en relevant voor de pagina waar hij op staat en voor de pagina waar hij naartoe wijst. Let op de volgorde in die zin. Eerst de pagina waar de link op staat, pas daarna de bestemming. In dezelfde richtlijn staat het nog directer: de woorden voor en na een link doen ertoe, dus let op de zin als geheel.
Dat idee is niet nieuw. In het patent achter het zogeheten reasonable surfer-model, US8117209B1, staat dat niet alle links op een document even waarschijnlijk worden gevolgd. Het patent noemt drie voorbeelden van links die zelden worden aangeklikt: links naar de algemene voorwaarden, banneradvertenties, en links die niets met het document te maken hebben. Die derde categorie is precies waar ruim de helft van de gemeten plaatsingen in valt.
Interessanter nog is de lijst met kenmerken die in datzelfde patent wordt gebruikt om een link te wegen. Daar staat letterlijk een kenmerk tussen dat kijkt naar de mate waarin het onderwerpcluster van het bronartikel overeenkomt met het onderwerpcluster van de ankertekst. Dat is woord voor woord wat hierboven gemeten is.
Een patent is geen beschrijving van het algoritme van vandaag en je moet er geen rekenmodel uit afleiden. Wat het wel laat zien: het wegen van links op hun thematische inbedding zit al vijftien jaar in het denken van Google, en de publieke documentatie zegt nu in gewone taal hetzelfde. Thematische inbedding hoort daarmee thuis in het rijtje van de criteria die bepalen of je gastartikel meetelt. Vakbronnen als Search Engine Journal en Moz komen op dezelfde plek uit: de ankertekst plus de zinnen eromheen vormen samen de eenheid die wordt beoordeeld, niet het anker alleen.
De mismatch ontstaat bij de bestelling, niet bij de blog
De mismatch zit in het anker dat de koper zelf aanlevert, en dat anker is in de meeste bestellingen niet meer dan het doelzoekwoord. Van de 669 links in de artikelteksten gebruiken er 87 de kale URL als ankertekst, dertien procent. Van de 582 tekstankers bestaan er 234 uit precies een woord, en de mediane ankertekst is twee woorden lang. Dat enkele woord is vrijwel altijd het doelzoekwoord.
Zet dat naast de lengte van de artikelen. Het mediane ingekochte gastartikel in het netwerk telt 457 woorden en zestig procent van de plaatsingen blijft onder de vijfhonderd. In zo'n stuk zit een inleiding, drie alinea's en een afsluiting. Daar past geen tweede onderwerp bij dat halverwege wordt geïntroduceerd omdat er nu eenmaal een link in moet.
En de link komt vroeg. Van alle links staat 30,8 procent in het eerste vijfde deel van het artikel, meer dan in elk ander deel. De koper heeft dus een kort stuk laten schrijven over onderwerp A, en laat de link naar onderwerp B er in de eerste alinea's in vallen, voordat het artikel zelf ergens aan toe is gekomen.
Dat is geen slordigheid van de blog. Het is de volgorde waarin de bestelling tot stand komt. De koper kiest eerst een site, dan een prijs, dan een doelpagina en een anker, en pas daarna bedenkt hij of laat hij bedenken waar het artikel over gaat. Het onderwerp is het laatste vakje dat ingevuld wordt, terwijl het het eerste is dat bepaalt wat de link waard is.
Wat betekent dit voor AI-antwoorden?
Een link in een artikel over iets anders kost je bij AI-antwoorden waarschijnlijk meer dan bij je positie in Google. Systemen die het web raadplegen om een antwoord te formuleren lezen zelden een hele pagina. Ze knippen een document in stukken, scoren die stukken los van elkaar op relevantie voor de vraag, en halen de sterkste eruit. Hoe die pijplijnen bij ChatGPT of Perplexity precies zijn ingericht is niet openbaar, maar het principe is in de onderzoeksliteratuur over retrieval breed beschreven en het is de manier waarop iedereen die zo'n systeem bouwt het aanpakt.
Voor een gastartikel is dat precies het mechanisme waarom niet je artikel wordt geciteerd maar je alinea. Als het onderwerp van je link maar in een alinea voorkomt, dan is er precies een fragment in dat hele document dat over jou gaat. Dat fragment staat los van de titel, los van de tussenkoppen en los van de rest van het stuk, dus alles wat eromheen zou kunnen bevestigen dat de pagina gezaghebbend is over jouw thema, ontbreekt. Het fragment moet het in zijn eentje winnen van een pagina die van boven tot onder over dat onderwerp gaat.
Bij de 35,2 procent waar het ankerwoord in de titel terugkomt is dat anders. Dan versterken titel, kop en alinea elkaar, en elk fragment dat uit het artikel wordt geknipt draagt hetzelfde thema mee. Je koopt dan niet een zin, maar een document.
De controle die je in vijf minuten doet
Loop bij een plaatsing die al live staat, of bij een concept dat je nog kunt bijsturen, deze vijf punten langs:
- Lees alleen de titel van het gastartikel. Zou iemand die die titel leest verwachten dat jouw onderwerp erin voorkomt? Nee betekent dat je de rest van deze lijst niet eens hoeft te doen.
- Tel hoe vaak je thema in het artikel voorkomt. Eén keer, in de zin met de link, is het patroon van de 51,8 procent. Mik op drie: de titel, een tussenkop en de alinea rond de link.
- Lees je ankertekst zonder de zin eromheen. Dit is de test die Google zelf voorstelt: is het anker op zichzelf specifiek genoeg om te begrijpen waar de bestemming over gaat? Eén woord haalt die test zelden.
- Lees de zin voor en de zin na de link. Maken die twee zinnen samen duidelijk waarom die verwijzing er staat? Zo niet, dan is de link erin geplakt, en zo leest hij ook.
- Controleer waar de link staat. Een link in de eerste alinea van een stuk dat pas later over jouw thema gaat, hangt in de lucht. Zet hem in de sectie die het onderwerp daadwerkelijk behandelt.
Bij een plaatsing die al gepubliceerd is kun je meestal nog om een aanpassing vragen. Een alinea toevoegen of een tussenkop wijzigen is voor de meeste blogs een kleine ingreep, en het is de goedkoopste verbetering die je aan een bestaande link kunt doen.
De drie dingen die je bij je volgende plaatsing anders doet
Kies het onderwerp vanuit je anker, niet andersom. Begin bij de pagina die je wilt versterken en het woord waarmee je hem wilt laten vinden. Bedenk daarna welk artikel logischerwijs naar zo'n pagina zou verwijzen. Dat artikel bestel je. De volgorde omdraaien kost niets en verplaatst je van de 64,8 procent naar de 35,2 procent.
Vraag om een kop die je thema raakt. Je hoeft de titel niet te kapen. Een van de tussenkoppen die jouw onderwerp bij naam noemt is genoeg om de link in een sectie te zetten in plaats van in een zin. Vraag er wel expliciet om, want vier op de tien ingekochte artikelen hebben helemaal geen tussenkop. In de meting is dat het verschil tussen de 13,0 procent die minstens een kop meekrijgt en de 51,8 procent die alleen in de lopende tekst blijft hangen.
Schrijf de zin om de link zelf. Twee woorden ankertekst met een goede zin eromheen doen meer dan een lang anker in een zin die nergens over gaat. Benoem in de zin voor de link waarom je verwijst, en gebruik het anker om te zeggen waar de lezer terechtkomt. Dat is precies wat Google bedoelt met letten op de zin als geheel.
De honderden plaatsingen in deze meting zijn allemaal netjes uitgevoerd. Ze staan live, ze zijn volgbaar, ze wijzen naar de juiste pagina. Het verschil tussen een link die telt en een link die alleen bestaat, zit niet in de uitvoering maar in de beslissing die twee minuten voor de bestelling wordt genomen: waar gaat het artikel over. In bijna zes op de tien gevallen luidt het antwoord nog steeds: over iets anders.
